k a d ı n

Hayatım boyunca gerçekten parmak sayısını geçmeyecek kadar kadınla ilişkim oldu hatta daha da az.Samimi söylüyorum her zaman aşka inandım ve her zaman sevdim. Hele ki bi yerden sonra yani belirli bir yaştan sonra yaşadığım ilişki çıkmazlarıyla deprosyana mı girmedim içip içip sokaklarda mı sızmadım intihar etmeyi bile düşündüm inan.Şuan tam şu zaman da düşünüyorum sevdiğim insanlara gerçekten kazık attım mı diye? Cevabım yok yeminederim sikik dünyada her zaman ağır kazıklar yiyendim. Çok sevdim aldattılar,daha çok sevdim daha çok aldattılar,daha da çok sevdim terkettiler.Kadınların gerçekten artık vicdansız gelmeye başladı inanın bana duygularının bir yere kadar olduğunu ve o yerden sonra karşısındaki kişinin hiç bir anlam ifade etmediğini yanında taşımak ona bir şeyler taşıtmak veya yalnız kalmamak için ilişkiyi sürdürdüklerini filan düşünmeye başladım. Bu sadece benim için de geçerli değil samimi dostlarım var bir iki tane.Canlı kanlı gördüm adam sevdi kadın terketti.Adam o kadar sevdi ki şarkılar şiirler yazdı. Kadınsa bıkmıştı.Gittiğim bir konserde göz yaşlarım dökülmüştü neden? söyleyim. hata yapan sevgili aptal aptal cümleler kuran sevgili suclu olan sevgili için gözyaşı dökmüştüm. aslında dökmek istemiyorum. düşünmek istemiyorum. sana hiç bir şey yokken. kalbimden ve kafamdan sildim asla eskisi gibi olamayız.HEVESimi kaçırdın diyen bir insan için bu kadar derinden göz yaşı dökebilmek başka kadınlar için yazılmış şiirleri şarkıları dinlerken aklına getirmek ahmakça! gelmeye başladı.Artık iyi düşünmekten ve iyi olmaya çalışmaktan gerçekten sıkılmış durumdayım.Artık kadınların yüzüne bakmak istemiyorum nedense sanırım kadınlar bana itici gelmeye başladı aynı zamanda epey bir vicdan yoksunu.Hala bir yerlerde benim gibi düşünen bir kadın kaldıysa umarım bir gün karşıma çıkar ve beni bulur çünkü ben artık aramayacağım.

Saygılarımla