yaş kemale ermeye başladı hissediyorum
dostlar gitmiş dağılmış niye böyle direkt giriyorum anlatayım
dost, yeri gelir aileden daha önemlidir her şeyini paylaştığın bildiğin insandır dost
dost olmadan yaşanır mı yaşanmıyormuş öylesine nefes alıyoruz işte
para güzel mekanlar güzel yiyecekler hiç bir şey tad vermiyor o 5 liralık tavuklu pilav gibi olmuyor
ya biz çok sevdik dost dediğimiz insanları ya onlar dostumuz değildi
arada bir böyle eski günler şerit gibi geçer gider gözlerinizin önünden o şeritlerden kaç kişi hayatınızda?
onlarla büyüyüp onlarla gülüp onlarla ağladığınız insanların sizi unutması o dostluğun yok olması kadar
hayatta ne üzebilir insanı? düşünüyorum şimdi dünyanın en güzel hatunuyla bir ömür geçirsem her şey
elimin altında olsa biliyorum ki yine eskisi gibi yüzüm gülmeyecek hiç bir sebep yokken aptal aptal
şeylerle gülüp eğlenemeyeceğim. ya da başka bir insanın derdine ondan daha çok üzülemeyeceğim.
his yok his. his yoksa yaşıyorsun da ne anlamı kaldı ki.
şey gibi bu bişeyi kaybetmişsin ve bir daha asla bulamayacaksın o kaybettiğin şeyde yaşam ümidi hayatta
seni var eden dostların.
şükür insanlığımızı kaybetmedik. yıllardır yazdığım söylediğim AGA BEN STABİL hayat istemiyorum
doğ,büyü çalış evlen cocuk yap öl bunu istemiyorum dedim yola sürükleniyorum biliyorum.
ama bizi bu yola ayıranlar utansın. ne diyeyim.
düşünsene hiç aşk acısı çekmiyorum artık aşk şarkıları beni üzmüyor. sadece aile dediğim dostların böyle değişik yok olması ve bir daha hiç bir şeyin eskisi gibi olmayacak olması. aşk acısından beter bilginize.bye
