Bugün seneler sonra ilk defa günün aydınlığını görmeden ezan sesini duymadan uyuyabildim.
Uyuduğumda sanırım 01:30 civarıydı ve yağmur yağıyordu.
Saat tam 05:00'de uyandım aslında uyanmak istememiştim.
Keşke tekrar uyayabilseydim.
Yazmayı hiç sevmiyorum aslında sırf bunun için o yataktan kalkmak istemedim işte.
Mutsuzum.
İnsanların bu kadar vicdansız olmasından.
Mutsuzum.
İnsanların bu kadar çıkar peşinde olmasından.
Mutsuzum.
İnsanların önyargılı olmasından.
Mutsuzum.
İnsanların kendilerini diğer insanlardan hep yüksekte görmesinden.
Ve Mutsuzum.
İnsanların sizlere canı istedikleri gibi davranabilmesinden.
Artık iyi olduğumuza da inanmiyorum.
Öyle olsaydı bu bayramda da evimizde şeker kalmazdı.
Beraber büyüdüğüm insanlar,sevdiğim değer verdiğim insanlar nerdeydi bu bayram?
Neden buruktu bu bayram?
Neden bayram sabahı şeker değil de sigara içtim ki ben?
Hayat sizi yorabiliyor olabilir.
Hatta ağzınıza bile sıçmış!
Fakat yürekten sevdiğiniz anneniz ve bir kaç dostunuz varsa göğüs gerin.
Onlar için yaşayın.
Onlar için hala iyi insan olun.
Onlar için yağmur yağdığında "acaba sokaktaki insanlar ne yapar" diye düşünün.
Onlar için otobüste yaşlılara yar verin.
Onlar için kendi açlığınızı unutun.
Onlar için gerekirse her gün salam ekmek yiyin!
Onlar için rol yapın.
Aslında bakarsak hayat gerçekten bir sınavdır bana göre.
5 soruluk bir sınavda 3 net yapanın kazandığı.
Aileniz dışında 3 tane doğrunuz varsa SİKTİR EDİN düzelir.
Ama unutmayın 1 yanlışınızla o 3 doğru da bir anlam ifade etmeyebilir!
ABatu/29.9.2015/05:12

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder