Yine leyla,yine karışık işler.
Gündüzleri yok olan , bazı günlerde akşam çöktüğünde bazen gece yarısından sonra gelen leyla.
Hayatımın en büyük sevgilisi. En güzeli leyla.
Bazen evlenmişiz,seyahat ediyoruz.
Bazen evlenmişiz,ben sabah işe gidiyorum.Evde çocuklarım ve leylam beni bekliyor.Leyla yapmış tarhana çorbasını evden adımımı attığım anda bütün yorgunluğumu alıyor.
Bazen lisedeyiz leylayla,kaçak göçek aşk yaşıyoruz.
Bazen yaşlıyız,leyla daha diri benden beni evirip çeviriyor hala.
Çok sevmişiz de sanki hiç aldatmamışız.Sanki gözümüz hiç kimseyi görmemiş bizden başka.
Bazı geceler mutluluktan uyuyamıyorum.
Bazı geceler bekliyorum bekliyorum Leylayı, gelmedi diye uyuyamıyorum.
Uyuyamıyorum işte.
Leylayı anlatayım size :)
Saçları hafif parıltılı siyah gibi,gözleri mavi gibi ama mavi olmayan.Her zaman salaş giyen genelde gri tonlarını tercih eden. Açık renkleri sevmeyen,klasik giyinen bir tip. Giymeyi en çok sevdiği şey koyu gri renkli kendinden 2 beden büyük kot ceketi. :)
Bir Leyla düşünün gri tonlarınla giyinmesine rağmen ona baktıkça içinizi pembeleştiren.
İnsan özlüyor sevdiğini,bazen yolda,sokakta onun ceketine benzeyen ceketler giyen kadınlar dikkatimi çekiyor.Yüzleri değil,ceketleri dikkatimi çekiyor. :)
Kimsenin yüzüne bakmak istemiyorum,inanın içimden gelmiyor.Leyla'dan başkasının yüzüne bile bakmak.
Geçenlerde dediğim gibi lisedeydik.Gözlerimde ufak ufak yaşlarla uyanmışım.Yan odadan gelen seslere uyandım.Sesleri duyuyordum,bir yandan rüyam devam ediyordu.Rüyadan uyanmak en son istediğim şeydi ama insanız işte,bende birden ipler koptu uyanmak zorunda kaldım.Kalktım öğleyi geçmişti.Balkonda bir sigara yaktım.Ağlayarak uyanmanın tadını çıkara çıkara hiç konuşmadan oturdum öyle.
Leylayı bırakıp uyanmıştım bırakın da olsun o kadar keder.
Çok melankoli gelebilir belki,ya da süslü gelebilir.Leyla benim akıl gerçeğim.
Kimseyi sevemeyip,kimsenin yüzüne bakmamak,hiç bir kadını gördüğümde Leylayı görmüş gibi hissetmemek.
Sevememek.
Aşık olamamak.
Bunlar hep LEYLA..

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder